انواع خطوط مخابراتی را بشناسید

انواع خطوط مخابراتی و شناخت آن به شما کمک می کند تا با توجه به نیازتون خط دلخواهتونو انتخاب کنید. خیلی از افراد هستند که هیچ شناختی از انواع خطوط مخابراتی ندارند و نمی دانند باید چه نوع خطی را برای استفاده کاری یا شخصی انتخاب کنند. شاید سوال خیلی از شما باشه که ، چه امکاناتی میتونیم از سمت مخابرات در زمینه خطوط تلفن داشته باشیم و چند مدل خط وجود داره و شرایط استفادشون چه جوریه. علاوه بر اون در مقاله بعدی حتما درباره مودم ها و ارتباطات اونا صحبت می کنیم. خب پس مقاله ی امروزمون رو شروع می کنیم و امید داریم با خوندن اون نهایت استفاده رو ببرید.

 

انواع خطوط مخابراتی

 

با توجه به موقعیت شغلی و مکانی ، هر فرد باید از انواع خطوط مخابراتی موجود ، یکی را انتخاب کند. به طور کلی ، انواع خطوط مخابراتی در ایران به سه دسته تقسیم میشوند : خطوط آنالوگ ، خطوط دیجیتال و خطوط ویپ. خطوط آنالوگ امواج آنالوگ هستند و به صورت خیلی ساده و ابتدایی امواج و سیگنال را دریافت می کنند و محدودیت هایی دارند که در خطوط دیجیتال این محدودیت ها از بین می رود مانند عدم برنامه ریزی تلفن. برای کارهای ساده مثل مکالمه روزانه این تلفن ها مناسب هستند ( البته مدل های بالاتر این تلفن ها منشی نیز دارند ) اما در سازمان ها و شرکت ها نیاز است از تلفن های دیجیتال که امکانات بیشتری دارند استفاده شوند. خطوط دیجیتال از تکنولوژی های قرن حاضر محسوب می شوند و امنیت بیشتری نیز دارند.  نوع سوم از خطوط ویپ نام دارند و در بستر شبکه راه اندازی می شوند. مرکز تماس های امروزی ( سانترال ها ) نیز با توجه به این تکنولوژی پیشرفت کرده اند و در دونوع سانترال های تحت شبکه و غیر تحت شبکه در بازار مخابرات وجود دارند. همان طور که در شکل میبینید ، شکل سمت راست مربوط به اتصالات تلفن آنالوگ به سانترال و شکل سمت چپ مربوط به اتصالات خطوط ویپ به سانترال است.

 

انواع خطوط مخابراتی

 

« انواع خطوط مخابراتی دیجیتال »

 

 خط دیجیتال نوع ISDN

ساختار این خط بر پایه شبکه دیجیتال است و تاریخچه طراحی آن به دهه هشتادم میلادی می رسد. دقیقا زمانی که سیستم مخابراتی فقط آنالوگ بود و توان انتقال داده های آنالوگ را داشت. اما همان طور که گفتیم با پیشرفت علم و تکنولوژی و همچنین طراحی این خطوط که بر پایه شبکه دیجیتال است ،انتقال داده های صوتی و دیجیتال در انواع خطوط تلفن دیجیتال فراهم شد. این کار با تبدیل سیستم صوت به داده های دیجیتال انجام می گیرد و سپس آماده انتقال به گیرنده می شود. این خطوط بر حسب پهنای باند به دو دسته اصلی تقسیم می شوند. دسته اول B-ISDN و دسته دوم N-ISDN نام دارد.

 

B-ISDN :

این شاخه از ISDN ها پهنای باند بالایی دارند و بر تکنولوژی ATM استوار هستند. این نوع شبکه مورد استفاده اکثر Backbone های جهان و همچنین ایران برای انتقال داده قرار گرفته. در واقع میشه گفت از خدمات خوبی که مخابرات ایران میتونه به کاربراش بده تا دیتایی در پهنای باند بالا داشته باشند از همین جنس است.

N-ISDN :

از مشخصه این شاخه از ISDN ها پهنای باند پایین آن است که سبب شده بیشتر برای استفاده های شخصی و عمومی قرار بگیرند. در N-ISDN دو استاندارد مهم وجود دارد ، یکی PRI و دیگری BRI است.

 استاندارد PRI

این استاندارد برای ارتباط سانترال های خصوصی ( مراکز تماس ) با سانترال های محلی طراحی شده است که از زیر مجموعه های آن می توان به E1 اشاره کرد.

E1 چیست:   

مشتریان انواع خطوط مخابراتی دیجیتال در ایران بیشتر از E1 استفاده می کنند در واقع این خط در ایران و اروپا رایج است و کاربران زیادی دارد و از ویژگی های آن شبیه سازی 30 خط تلفن معمولی بر روی آن است. این خط با پهنای باند 2 MB/s مورد استفاده بسیاری از شرکت ها و سازمان ها در کشورمان قرار گرفته که مشخصه آن هشت رقمی بودن شماره های آنهاست. جالب است بدانید این خطوط در آن واحد نمیتوانند هم Dialin باشند و هم Dialout . همچنین این خط حاوی سی کانال حامل (B-Channel) و یک کانال برای سیگنالینگ (D-Channel)  می باشند که هر کدام 64 Kb/s پهنای باند دارند.

بعد از سال 94 میلادی تقاضای مردم برای PRI ها بالا رفت و دلیل آن گسترش شبکه اینترنت بود زیرا از آنها برای ارتباط ISP ها با شبکه PSTN استفاده می شد. در ایران نیز ISP هایی که خدمات خود را با E1 ارائه می دهند در حال گسترش هستند.

 

 

 استاندارد BRI 

این استاندارد دو کانال حامل 64 kbps و یک کانال برای signaling با پهنای باند 16 kbps دارد. این سرویس در اواسط دهه هشتاد میلادی یعنی زمانی که اینترنت کاربرانی خصوصی داشت ( VIOP ، HTTP و Multi Media  وجود نداشتند ) کاربرد چندانی نداشت و مورد نیاز نبود زیرا مشترکین احتیاجشان با تلفن آنالوگ برطرف می شد و نیازی به انواع خطوط مخابراتی دیجیتال حس نمی کردند پس صرف هزینه برای این سرویس از سوی آنها بی دلیل بود به همین جهت این تکنولوژی در آن دوره استقبال چندانی نشد.

 

 

انواع خطوط مخابراتی

در اوایل دهه نود برای مدت کوتاهی مشترکین ISDN افزایش یافتند. پس از سال 95 تکنولوژی های  جدیدی وارد بازار شدند که سرعت بالایی داشتند. نام این سرویس ها DSL و ADSL بود و هزینه ای کمتر از خطوط ISDN داشتند . پس دیگر استفاده از ISDN BRI عاقلانه نبود. در حقیقت در آن دوره تقابل این دو تکنولوژی باعث شد مردم ADSL  و DSL را انتخاب کنند.

 

 

 

♦ تفاوت سرویس ADSL , DSL ♦

انواع خطوط مخابراتی

هر دو به صورت نقطه به نقطه دو محل را به هم وصل می کنند تا تبادل Data صورت گیرد. نکته مهم در این سرویس این است که در دو سر خط باید مودم های مخصوص قرار بگیرند. تنها تفاوت در  Digital Subscriber Line و  Asynchronous Digital Subscriber Line در سرعت انتقال اطلاعات است. 

 

 Wireless :

خطوط وایرلس از انواع خطوط مخابراتی دیجیتال محسوب می شوند که در این تکنولوژی تبادل دیتا به صورت بی سیم انجام می شود. در واقع ما از دو آنتن یکی در مبدا و دیگری در مقصد استفاده می کنیم که به آنها آنتن های فرستنده و گیرنده می گویند و حتما باید در مقابل هم قرار گیرند. برد موثر این آنتن ها بین 2 تا 5 کیلومتر است و در صورت استفاده از تقویت کننده به 20 کیلومتر افزایش پیدا می کند.

  از لحاظ سرعت انتقال دیتا این سرویس بسیار مطلوب است اما به دلیل ارتباط مستقیم آن با اوضاع جوی آب و هوا ضریب اطمینان پایینی دارد.



 

ویدئو آموزشی مرتبط

 


انواع خطوط مخابراتی


فروشگاه پی بی ایکس شاپ مرکز فروش ، اجرا و آموزش کلیه سیستم های مرکز تلفن و ویپ


# انواع خطوط تلفن # سانترال پاناسونیک # آموزش سانترال # تلفن 7665 # خط سیپ # انواع خطوط مخابراتی در ایران # سانترال NS500 #


منتظر نظرات و پیشنهادهای شما هستیم.

درباره نویسنده :

عضو گروه پی بی ایکس شاپ ، علاقمند به مباحث شبکه و مرکز تلفن ، متخصص در زمینه تولید محتوا مراکز تلفن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *